جاذبه های گردشگری ابیانه
مساجد ابیانه-تورجور

جاذبه های گردشگری ابیانه

روستای ابیانه یکی از بلند ترین نقاط مسکونی ایران و از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 40 کیلومتری شمال غربی نطنز، در دامنهٔ کوه کرکس است که ارتفاع آن از سطح دریا 2222 متر می باشد. روستای ابیانه با آب و هوای معتدل، دارای موقعیت طبیعی مساعد ، معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع است که گردشگران زیادی را به خود جذب کرده است . روستای ابیانه در تاریخ 30 مرداد 1354 با شمارهٔ ثبت 1089 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

انچه که در این مقاله میخوانید:

1-علت نام گذاری ابیانه
2-تاریخچه ی ابیانه
3-شرایط آب و هوای و اقلیمی ابیانه
4-بیشترین دما و کمترین دما در روستای ابیانه
5-میزان بارندگی برف و باران در ابیانه
6-موقعیت جغرافیایی ابیانه
7-تقسیمات کشوری ابیانه
8-گویش مردم ابیانه
9-پوشش مردم ابیانه
10-غذاهای ابیانه
11-معماری ابیانه
12-شغل مردم ابیانه
13-بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه
14-جاذبه های روستای ابیانه
15-سوغاتی های روستای ابیانه

 

علت نام گذاری ابیانه

جاذبه های گردشگری ابیانه-تورجور

مردم محلی ابیانه در قدیم به این منطقه ویونا می گفتند که وی در زبان آن ها به معنای بید و ویانه به معنای بیدستان است.علت نام گذاری این روستا این بوده که این روستا در سابق بیدستان بوده و در طول زمان، ویونا به اویانه و سپس به ابیانه تغییر یافته است.

تاریخچه ی ابیانه

تاریخچه ی روستای ابیانه-تورجور

محققان و باستان شناسان بر این باورند که این روستا، حدود 1500 سال قبل به وجود آمده و یکی از مکان های تاریخی کشور ایران است که شهرت جهانی پیدا کرده است. بر اساس تحقیقات باستان شناسان، عمارت های کهن روستای ابیانه در دوران حکومت های سلجوقیان، قاجاریان، ساسانیان و صفویان طراحی و ساخته شده اند.

اداره ی سرشماری در سال 1360 تعداد خانه های باقی مانده در روستای ابیانه را 500 عدد اعلام کرد که همه ی آنها در قسمت شمال رودخانه ای زیبا به نام برزرود، ساخته شده اند.

 

شرایط آب و هوای و اقلیمی ابیانه

تور یک روزه ی ابیانه از اصفهان-تورجور

روستای ابیانه دارای آب و هوایی معتدل است واقلیم دره ابیانه، ترکیبی از آب و هوای مدیترانه ای است.

بیشترین دما و کمترین دما در روستای ابیانه

متوسط بیشترین دما به ماه تیر و متوسط کمترین دما به ماه دی اختصاص دارد. در این منطقه، از اواخر دی ماه به تدریج از برودت هوا کاسته می شود ولی به محض رسیدن بهار، گرما به شدت افزایش پیدا می کند. از اواخر تیرماه نیز به تدریج از میزان دما کاسته می شود؛ بدین ترتیب در هر سال دو دوره مشخص افزایش و کاهش دما مشاهده می گردد.

میزان بارندگی برف و باران در ابیانه

زمستان ابیانه-تورجور

در این منطقه اساساً بارندگی در فصل زمستان انجام می گیرد و اغلب به صورت ریزش برف است. بر روی دامنه کوههای مرتفع، برف تا فصل بهار نیز دوام می آورد ولی در تابستان هیچ بارشی صورت نمی گیرد.

موقعیت جغرافیایی ابیانه

روستای ابیانه در 40 کیلومتری شمال غرب نطنز، و 20 کیلومتری غرب جاده آسفالته نطنز و کاشان و 80 کیلومتری جنوب غرب کاشان قرار دارد. رودخانه برز رود از جنوب آبادی می گذرد. منطقه ای که دره ابیانه در مرکز آن قرار دارد حوضه آبریز را در بر می گیرد که بین′27،30 درجه الی ′37، 30 درجه عرض شمالی و ′30، 51 درجه تا ′37، 51 درجه طول شرقی واقع شده است.

تقسیمات کشوری ابیانه

از نظر تقسیمات کشوری، ابیانه دهی از دهستان برز رود، بخش حومه، شهرستان نطنز، استان اصفهان است، که در طول جغرافیایی ′36 ،33 درجه، با ارتفاع 2220 متر از سطح دریا قرار دارد. در 20 کیلومتری جاده آسفالته کاشان به نطنز، جاده ای فرعی به طرف غرب کشیده شده است، که این جاده فرعی در مسیر دره ابیانه به طرف غرب است. در این مسیر ابتدا باید از روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز و طره گذشت و در انتهای دره، در بی بست به روستای ابیانه رسید.ابیانه به موازات خط الرأس کوه قلعه در شیب نسبتاً تندی قرار گرفته است، جعت خط الرأس ها ، با جهت دره موازی است و در نهایت بر مسیر کاشان و نطنز عمود می شود.

در روبروی همین کوه در دامنه کوه دو میلیون، قلعه پله هامانه قرار دارد و بین این دو، سطحی نسبتاً هموار شامل منطقه پبا ، رودخانه خشک، باغزارها ومحله مسکونی یوسمان قرار گرفته است. در حد واسط قله های مرتفع و کوه های سر به فلک کشیده، دره ابیانه قرار دارد که در این دره روستاهای ابیانه، طره، برز، کمجان و هنجن جای گرفته اند.روستای ابیانه در دامنه شاخه هایی از کوه کرکس، از رشته کوه های مرکزی ایران قرار گرفته است. از نظر شکل و ساختمان، دره ابیانه منطقه ای چین خورده با رشته کوه های متعدد است، که عموماً از جنوب غرب به شمال غرب کشیده شده. ابیانه روستایی کوهستانی و ییلاقی است که چهار جهت آن را کو ه ها فرا گرفته اند.

گویش مردم ابیانه

گویش مردم ابیانه-تورجور

مردم ابیانه به زبان فارسی با لهجه خاص ابیانه ‏ای صحبت می کنند که با لهجه‏ های دیگرمناطق تفاوت اساسی دارد. مردمان این دیار از لباس سنتی استفاده می کنند و در حفظ آن تاکید و تعصب از خود نشان می ‏دهند.

پوشش مردم ابیانه

لباس سنتی ابیانه-تورجور

زنان ابیانه از پارچه های گلدار و رنگارنگ برای خود پیراهن بلندی می دوزند و استفاده می کنند ، همچنین زنان این روستا چارقدهای سفید رنگی دارند و مردان نیز از شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه استفاده می کنند.وقتی که به این شهر سفر کردید میتوانید لباس های جذاب اونها را بپوشید و عکس بگیرید.

غذاهای ابیانه

غذای سنتی ابیانه-گپا-تورجور

ابیانه ای ها زبان به خصوصی دارند پس نام غذاهایشان علاوه بر متفاوت بودن، کمی عجیب است.غذاهای مردم ابیانه،به علت متفاوت بودن زبانشان نام های عجیبی دارند . غذاهای این مردم برگرفته از کویر و حاشیه کویر ایران هستند که سالم، طبیعی، ساده و بسیار خوش طعم هستند.غذای رسمی مردم ابیانه، گِپا نام دارد که از ذرت خرد شده و موادی دیگر تهیه می شود.

غذای دیگر مردم ابیانه قرمه است که به زبان ابیانه ای به آن قلیه می گویند وعمدتا با گوشت گوسفند قربانی پخته می شود .کاروانی نیز غذای دیگر مردم ابیانه است که شبیه کله جوش است که با کشک ساییده، نعناع و پیاز داغ می پزند.

معماری ابیانه

معماری ابیانه-تورجور

معماری خانه های ابیانه خانه های روستای ابیانه مربوط به سه دوره سلجوقیه، صفویه و قاجاریه می باشند و بیشتر خانه ها صورت پلکانی روی هم قرار دارند و به شکل مکعب با درب و پنجره مشبک چوبی ساخته شده اند .

ساختمان های کهن روستا در شیب دامنه کوه با پوششی از خاک سرخ رنگ دیده می شوند که هر چه این خاک سرخ، باران بخورد محکم تر می شود.

ابیانه روستایی چند طبقه است که تمامی خانه های روستا بر روی دامنه پر شیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده ، به صورتی که پشت بام خانه های پایین دست، حیاط خانه های بالا دست را به وجود آورد است و هیچ دیواری هم آن ها را محصور نمی سازد. خانه غلام نادر شاه و خانه نایب حسین کاشانی از خانه های قدیمی ابیانه هستند.

شغل مردم ابیانه

کشاورزی ابیانه-تورجور

شغل بیشتر مردم ابیانه دامداری، باغداری و کشاورزی است که به سبک های قدیمی مدیریت می شود. آب مورد نیاز برای زمین های کشاورزی و باغ ها در روستای ابیانه از طریق هفت قنات تأمین می شود.

محصولات کشاورزی ابیانه سیب زمینی، گندم، جو و میوه هایی از قبیل زردآلو، گلابی، سیب و گردو است.

یکی دیگر از شغل های مردم ابیانه قالی بافی است که با استقبال فراوان مردم این روستا حدود 30 کارگاه مخصوص بافتن قالی طراحی و ساخته شده است.

در سال های دورنیز ، بافتن گیوه در میان زنان این دهکده رواج داشته و از این طریق، درآمد کسب میکرده اند، ولی با گذر زمان این هنر از بین رفته است.

بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه

بهار و تابستان بهترین فصل برای مسافرت به ابیانه است ، البته روستای ابیانه پاییز و زمستان زیبایی دارد ودر این فصول مخاطبان خاص خود را دارد .اگر خواهان آمدن به روستای زیبای ابیانه هستید می توانید از تورهای فصلی هتل ابیانه استفاده نمایید . روستای ابیانه در ایام نوروز، تاسوعا و عاشورا، نیز بازدیدکنندگان زیادی دارد.

جاذبه های روستای ابیانه
خانقاه

خانقاه در زمان شاه عباس صفوی ساخته شده و در محله«پَ خونه قاه» یا«پَس خانقاه»قرار دارد. ساختمان سه طبقه این بنا با نمای آجری و سردر آن با تاق های ضربی و نقاشی های دوره صفوی تزیین شده است ، خانقاه در گذشته مکان استراحت شاه صفوی در تابستان و محل اجتماع صوفیان و درویشان بوده است .

کاروانسرا ها و اشترخانه ها

ابیانه دو کاروانسرا در غرب روستا و نزدیک محل فعلی بانک دارد که در آن معاملات پایاپای انجام می شده است . این کاروانسرا ها را زنی به اسم «فاطمه زاغول» ساخته است که اکنون بنای این دو کاروانسرا در اثر سیل ویران شده است. روستای ابیانه علاوه بر این دو کاروانسرا، کاروانسراهای کوچک دیگری نیز داشته است.

روستای ابیانه دارای اُشترخانه یا شترخانه های زیادی نیز بوده است که کاروانهای شتر در آن رفت و آمد می کردند. ساختمان شتر خانه ها بزرگ و دارای سقفی بلند بوده است و هر یک متعلق به فرد ثروتمندی بوده است.

آسیاب های روستای ابیانه

اسیاب های ابیانه-تورجور

روستای ابیانه سه آسیاب دارد که دریکی از آنها قابل استفاده است. مردم ابیانه به زبان محلی به آسیاب ها آره می گویند ، این سه آسیاب عبارتند از :آره هره ، آره میون ، آره داریون که در مسیر رودخانه داریون در سمت غرب روستا قرار دارند.

آب انبارهای روستای ابیانه

آب انبارهای ابیانه-تورجور

روستای ابیانه چهار آب انبار دارد که در حال حاضرهیچ یک از آنها قابل استفاده نمی باشند.

میان ده:این آب انبار در محله میان ده قرار دارد وقدمت صد ساله دارد.

پُرزله: این آب انباردر محله بالای ده در کنار مسجد پرزله قرار دارد و یکی ازقدیمی ترین آب انبارهای ابیانه است.

پالیزه:این آب انبار در محله یوسمون در کنار پالیزه قرار گرفته است .

پَ باغچه یا پَس باغچه: این آب انبار در محله یوسمون قرار گرفته است.

مساجد ابیانه

مساجد ابیانه-تورجور

روستای ابیانه دارای یازده مسجد است .

روستای ابیانه مسجدی بسیار قدیمی به نام مسجد جامع دارد که درسال 466 هجری قمری ساخته شده و قدیم ترین اثر تاریخی این مسجد، منبر چوبی منبت کاری آن است

یکی دیگرازمساجد قدیمی روستای ابیانه مسجد برزله است که دارای فضای دلبازی است و روی لنگه در شرقی آن سال 701 هـ. ق. نوشته شده است که مربوط به دوره ایلخانان است.

روستای ابیانه یک مسجد تاریخی دیگربه نام مسجد حاجتگاه دارد که در کنار صخره ای در کوهستان بنا شده و بر در ورودی شبستان آن تاریخ 952هـ. ق. مشاهده می شود.

زیارتگاه های ابیانه

زیارتگاه های ابیانه-تورجور

روستای ابیانه دو زیارتگاه در جنوب روستا دارد که یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی است که به گفته اهالی، فرزندان امام موسی کاظم بوده ‏اند .

زیارتگاه دیگر ابیانه قدمگاه نامیده می‏شود.ازمکان های دیدنی دیگر ابیانه خانه غلام نادرشاه و خانه نایب حسین کاشی است.

قلعه های ابیانه

قلعه-ی-ابیانه-تورجور
روستای ابیانه دارای سه قلعه است

در جنوب غربی روستای ابیانه قلعه پال همونه یا تخت هامان قرار دارد که متعلق به محله بالا و یوسمون است. این قلعه حدود 200 سال پیش ساخته شده است.
در شمال شرقی ابیانه قلعه هرده قرار دارد که به محله هرده تعلق دارد.
در شمال غربی روستای ابیانه قلعه پاله قرار دارد که به محله پل تعلق دارد.
در دوره های یاغیگری مردم برای حفظ امنیت خود در مقابل یاغی های محلی این سه قلعه را ساخته اند و در آن به نوبت کشیک می داده اند.

آتشکده ابیانه

آتشکده ی ابیانه-تورجور

یکی از قدیمی ترین آثار ابیانه آتشکده ای است که آن را نمونه ای از معابد زردشتی می دانند که در دوران ساسانی ساخته شده است و مانند سایر آثار باستانی در سراشیبی قرار دارد ،در گذشته در مرکز آتشکده همیشه آتش که توسط ذغال سنگ افروخته می شده، روشن بوده و در کنار استفاده مذهبی، برای راهنمایی کاروان ها هم از آن استفاده می شده است.

آتشکده ابیانه از هر طرف روستا قابل مشاهده است و مصالح به کاررفته در ساخت آن سنگ و ملاط ساروج است ، از طبقه زیرین آتشکده تنها 1 سالن کوچک به جا مانده و طبقه دوم که محل برگزاری مراسم مذهبی بوده است.

سوغاتی های روستای ابیانه

سوقاتی های ابیانه-تورجور

مهمترین سوغات ابیانه انواع زیورآلات دست ساز مثل گردنبند و دستبند است وآویزهای تزیینی دیواری، قالی و گیوه از دیگر صنایع دستی روستا هستند.

از سوغاتی های خوراکی پر طرفدارابیانه می توان از لواشک نام برد که طرفداران زیادی دارد. لبنیات ابیانه هم بسیار مرغوب است و در کنار گردو، بادام، سیب و آلو از دیگر سوغات این روستای تاریخی به شمار می آیند.

از چه مسیری به دیدن این روستا برویم؟

روستای ابیانه از طریق جاده کاشان – نطنز و هم از اتوبان کاشان – اصفهان قابل دسترسی است که از دو راهی مسیر کاشان به نطنز تا ابیانه حدود 22 کیلومتر فاصله است که مسیری زیبا و سر سبز می باشد. این مسیر کاملا کوهستانی و دره مانند است و جای جای آن را باغ های پر درخت پوشانده است.

 

این مطالب برگرفته از سایت“http://namnak.com/%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87.p58551″است که به نظرم مطلب خیلی خوبی بود تا دوستان تورجوری هم از برای رفتن به ابیانه اطلاعات کاملی داشته باشند.در مطلب بالا نوشته بود بهترین فصل رفتن به ابیانه تابستان و بهار است ولی از نظر من بهترین فصل رفتن پاییز و بهار است زیرا در فصل تابستان خیلی گرمه و زمستان خیلی سردی هم داره.و دوستان هم میتوانند با تور به این مکان جذاب بروند و هم میتونند خودشون شخصی سفر کنند که مزایا و معایب سفر با تور را کامل در مقاله های قبلی بیان کردیم.

 

مطالب ما را در شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید

درباره ی نویسنده

client-photo-1
toorjooradmin

دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید